Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

κι αυτή η μοναξιά σε αναστολή, του Ερνέστο Γκαρθία Λόπεθ



 (Μετάφραση: Nathalie)



κι
αυτή η μοναξιά
σε αναστολή
μικρή
ζωηρότατη
διαψεύδει αϋπνίες

η μόνη που μπορεί να με βαστήξει
πάνω σ´ αυτή τη στιγμή από λάσπη
όποιος διασχίζει τη νύχτα φέρει ένα κομμάτι
του κόσμου

η αορατότητα το στόμα σου
τα μάγουλα που ποτέ δε λησμόνησα
τα μπουκάλια αναβοσβήνουν το χαμόγελό σου ξανά το φως
και
το άπειρο χάος που πάλλεται
πάνω στις κνήμες των διαμερισμάτων

όποιος διασχίζει τη νύχτα φέρει ένα κομμάτι
του κόσμου


Todo está en todo (Amargord, Madrid, 2015)


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου